PT -- REDE VOLTAIRE -- A Turquia prepara-se para a guerra contra a Síria e contra a Rússia

A Turquia prepara-se para a guerra contra a Síria e contra a Rússia

REDE VOLTAIRE | DAMASCO (SÍRIA) | 5 DE FEVEREIRO DE 2020

FRANÇAIS  

Durante o seu discurso aos parlamentares do seu partido, em 5 de Fevereiro de 2020, o Presidente Recep Tayyip Erdoğan designou sob a expressão “elementos amigos”, os membros das milícias turquemenas que formam o “Exército Nacional da Síria” (Jaych al-Watani as-Suri) e os da Al-Qaeda que se aliaram a grupos locais para formar a Organização de Libertação do Levante (Hayat Tahrir al-Cham).

Em princípio, nunca se reivindica um vínculo de autoridade sobre os seus representantes de maneira a não ter de assumir a responsabilidade dos seus actos. Ora o Hayat Tahrir al-Cham assassinou 4 oficiais do FSB russo em Aleppo, em 1 de Fevereiro.

Em seguida, ele reivindicou a legitimidade do destacamento militar turco na Síria em nome dos acordos de Adana. Este documento, datado de 20 de Outubro de 1998, termina a guerra turco-síria anterior. Nunca foi publicado. Nós publicamos uma versão não confirmada [1]. A Síria renuncia a ajudar o PKK de Abdullah Öcalan (que era uma organização pró-soviética) e autoriza o exército turco a atacar a artilharia curda que bombardearia o seu território, penetrando 5 km no interior da Síria. Considerando que o actual PKK/YPG (que se tornou uma organização pró-NATO) dispõe do material mais moderno, a Turquia estendeu, unilateralmente, o seu direito de perseguição a 30 km, durante a operação “Fonte de paz” (9 a 22 de Outubro de 2019).

Os acordos da Adana nunca autorizaram a instalação turca em toda a província de Idleb. No entanto, isso foi feito pelos acordos russo-turco de Sochi, de 17 de Outubro de 2018, que foram validados pela Síria [2]. No entanto, esses acordos previam a retirada de todos os “grupos terroristas radicais” (incluindo Hayat Tahrir al-Cham da zona desmilitarizada, antes de 15 de Outubro de 2018. Mas a Turquia não conseguiu – tal como os Estados Unidos antes dela - distinguir e separar os “radicais” (jihadistas) dos “moderados” (adversários democratas). Consequentemente, o exército árabe sírio tenta, desde então, libertar a província de Idleb da ocupação jihadista.

Ao citar os acordos de Adana em vez dos acordos de Sochi, a Turquia reconhece ter falhado cumprir as suas obrigações perante a Rússia. Sobretudo, ela desperta o período em que as duas potências estavam a travar uma guerra secreta no contexto da Guerra Fria.

Também no mesmo discurso, o Presidente Erdoğan, brandindo a sua filiação na Confraria dos Irmãos Muçulmanos - matriz dos jihadistas (foto), prosseguiu dando um prazo à Síria, até 28 de Fevereiro de 2020, para abandonar as localidades que acabou de libertar e retirar-se para trás da linha de cessar-fogo de Sochi.

À tarde, um homem-bomba do Hayat Tahrir al-Cham fez-se explodir num prédio que albergava forças russas. Ainda não sabemos o resultado dessa operação, que entendemos que deveria ser assumida pela Turquia.

Trata-se de uma reviravolta completa da situação. Em 13 de Janeiro de 2020, os chefes dos serviços secretos turcos e sírios encontraram-se discretamente em Moscovo para estabelecer um processo de paz. [3] Mas, em seguida, para surpresa dos ocidentais, que estavam persuadidos da oposição dos sírios em Damasco, o exército árabe sírio lançou uma ofensiva vitoriosa em Idleb, libertando quinze cidades. Os Estados Unidos apoiaram então a Turquia, enquanto se retiravam de operações conjuntas com o seu aliado. A Turquia suspendeu, em 19 de Janeiro, a transferência de 30.000 jihadistas de Idleb (Síria) para Trípoli (Líbia), que tinha iniciado no final de Dezembro. Apenas 2.500 tiveram tempo para migrar.

Ao receber esta manhã, os embaixadores estrangeiros para entrega das suas credenciais, o Presidente russo, Vladimir Putin, advertiu-os. Declarou: “Infelizmente, a Humanidade está mais uma vez perto de uma linha perigosa. Os conflitos regionais multiplicam-se, as ameaças terroristas e extremistas aumentam, o sistema de controlo de armas está prestes a ser abolido.”

Estamos a caminhar, a curto prazo, para um conflito entre a Turquia, membro da NATO, e a Rússia, membro da OTSC/Organização do Tratado de Segurança Colectiva

[1] “The Adana Security Agreement”, Voltaire Network, 20 October 1998.

[2] « Mémorandum de stabilisation de la situation dans la zone de désescalade d’Idleb », Réseau Voltaire, 17 septembre 2018.

[3] « La Russie propose un accord à la Syrie et à la Turquie », Réseau Voltaire, 14 janvier 2020.

Fonte: https://www.voltairenet.org/article209154.html

PERSIAN/FARSI -- هنر جنگ -- رئیس جمهور ترکیه بمب اتمی می خواهد

هنر جنگ 

 رئیس جمهور ترکیه بمب اتمی می خواهد

بوسيله ى مانیلو دینوچی

رئیس جمهور رجب طیب اردوغان در آغاز برچیدن انبار جنگ افزار هسته ای متعلق به ایالات متحدۀ آمریکا در خاک ترکیه واکنش نشان داد و نیّت خود را مبنی بر بدست آوردن جنگ افزار هسته ای مستقل اعلام کرد. این موضوع گرچه در مقابل تهدید هسته ای اسرائیل قابل توجیه بنظر می رسد ولی در عین گامی ست به سوی وخیم ترین رویکردها.

ولترشبکه | رم (ایتالیا) | 25 اكتبر 2019 

FRANÇAIS  ITALIANO  TÜRKÇE  PORTUGUÊS  ENGLISH  DEUTSCH  NEDERLANDS  ΕΛΛΗΝΙΚΆ 

« برخی کشورها موشکهای هسته ای دارند، ولی غرب نمی خواهد که، ما، ما بتوانیم آن را در اختیار داشته باشیم. این پذیرفتنی نیست» : این بیانیۀ رئیس جمهور ترکیه اردوغان نشان می دهد که بحران فراتر از تهاجم ترکیۀ به سوریه است.

در ترکیه، طی جنگ سرد، ایالات متحدۀ آمریکا جنگ افزارهای هسته ای علیه اتحاد شوروی مستقر کرده بود. در سال 1962، در توافقات با اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی برای حل بحران موشکهای مستقر در کوبا، کندی رئیس جمهور آمریکا قول داد که جنگ افزارهایش را از ترکیه خارج کند ولی این کار انجام نگرفت.

جنگ سرد خاتمه یافت، ولی تقریباً 50 بمب هسته ای آمریکائی B61 (از همان نوعی که در ایتالیا در پایگاه های آویانو وگدی نیز مستقر شده) در پایگاه انجیرلیک باقی ماند که جملگی به سوی روسیه هدف گیری شده است. به این ترتیب ایالات متحدۀ آمریکا و ترکیه هر دو به یک اندازه منشور منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای را نقض می کنند. هوانوردان ترکیه در چارچوب ناتو برای حمله با بمب های هسته ای از نوع B61 به فرماندهی ایالات متحدۀ آمریکا آموزش دیده اند (مانند هوانوردان ایتالیائی در پایگاه گدی). به زودی، ایالات متحدۀ آمریکا B61-12 را باید در ترکیه (و به همین گونه در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپائی) جایگزین B61 کند، که همۀ این بمب های هسته ای نوین نیز روسیه را هدف خواهند گرفت.

با وجود این، در این مدت پس از اینکه ترکیه سامانۀ پدافند هوائی S400 روسی را خریداری کرد، ایالات متحدۀ آمریکا برنامۀ F-35 بُردار اصلی B61-12 برای ترکیه را حذف کرد : یعنی هواپیمای شکاری که ترکیه می بایستی 100 فروند از آن را خریداری کند و شریک تولید کنندۀ آن بود. کاخ سفید اعلام کرد «F-35 نمی تواند با سامانه های S-400 همزیستی داشته باشد زیرا روسیه می تواند با شناسائی قابلیت های هواپیمای شکاری F-35 پدافند هوائی خود را علیه آن تقویت کند.

مسکو با فروش موشکهای ضد هوائی S-400 به آنکارا موفق شد (دست کم در حال حاضر) از استقرار 100 فروند شکاری F-35 آماده برای حملۀ اتمی با بمب های جدید هسته ای B61-12 آمریکائی جلوگیری کند.

بنظر می رسد بین گزینشهائی که واشنگتن مد نظر دارد، بمب های هسته ای ایالات متحدۀ آمریکا بجای ترکیه به کشور مطمئن تر دیگری فرستاده شود. به گفتۀ پژوهشنامۀ دانشمندان هسته ای (Bulletin des Scientifiques Atomiques) (ایالات متحدۀ آمریکا)، مرجع رسمی در این زمینه، « پایگاه هوائی آویانو می تواند بهترین گزینش اروپائی از دیدگاه سیاسی باشد، ولی در آنجا احتمالاً فضای کافی برای کل جنگ افزارهای هسته ای انجیرلیک وجود ندارد». ولی این فضا می تواند تأمین شود، زیرا ساخت و سازهائی در آویانو آغاز شده و [در آیندۀ نزدیک] می تواند بمب های هسته ای B61-12 را دریافت کند.

در چنین چشم اندازی ست که بیانیۀ اردوغان با پافشاری روی حضور تهدید کنندۀ انبار هسته ای اسرائیل مطرح شده و نیّت ترکیه برای کسب جنگ افزار هسته ای مستقل خود را اعلام داشته است. طرحی نه چندان سهل ولی تحقق ناپذیر نیست. ترکیه فن آوریهای نظامی پیشرفته در اختیار دارد که شرکتهای ایتالیائی به ترکیه منتقل کرده اند به ویژه شرکت لئوناردو Leonardo . ترکیه دارای انبار اورانیوم است، و در زمینۀ رآکتورهای پژوهشی که به ویژه ایالت متحدۀ آمریکا به این کشور تحویل داده تجربه دارد. ترکیه با خرید چند رآکتور از روسیه، ژاپن، فرانسه و چین ساخت صنعت الکترونیک هسته ای خود را راه اندازی کرده و به گفتۀ برخی منابع، احتمالاً تا کنون از « بازار سیاه هسته ای » سانتریفوژهائی برای غنی سازی اورانیوم نیز خریده است.

سخنان اروغان مبنی بر اینکه ترکیه می خواهد به قدرت هسته ای تبدیل شود، از سوی برخی به مثابه بازی ساده برای بالا بردن قیمت و کسب وزن بیشتر در ناتو تلقی شده که نباید دست کم گرفته شود. این موضوع آنچه را که معمولاً رسانه ها پنهان نگهمی دارند آشکار می کند : این واقعیت که در وضعیت متزلزلی که سیاستهای جنگی تحریک می کنند، نقش بیش از پیش مهم به دارندۀ جنگ افزار هسته ای تعلق دارد و در عین حال کشوری را که فاقد چنین جنگ افزاری ست به کسب آن سوق می دهد.

مانیلو دینوچی

ترجمه توسط
حمید محوی

منبع
ال مانیفستو (ایتالیا)

DANSK -- Manlio Dinucci -- NATO bag det tyrkiske angreb i Syrien

NATO bag det tyrkiske angreb i Syrien

af Manlio Dinucci

Flere medlemmer af NATO græder for tiden krokodilletårer over kurdernes forfærdelige skæbne og camouflerer således det faktum, at de faktisk havde givet grønt lys til "Operation Fredskilde" på forhånd. For at fjerne enhver tvivl rejste Alliancens generalsekretær, Jens Stoltenberg, selv til Ankara, tre dage efter kampene var begyndt for at erklære NATO's støtte til Tyrkiet.

Voltaire Network | Rom (Italien) | 15. oktober 2019

ITALIANO  PORTUGUÊS  TÜRKÇE  ROMÂNĂ  ESPAÑOL  ENGLISH  فارسى 

Jens Stoltenberg, Recep Tayyip Erdoğan og Mevlüt Çavuşoğlu, 11. oktober 2019, 

i det Hvide Palads i Ankara.

Tyskland, Frankrig, Italien og visse andre lande, der som medlemmer af EU fordømmer Tyrkiet for dets angreb i Syrien, er sammen med Tyrkiet medlemmer af NATO, som, da angrebet allerede var indledt, erklærede dens støtte til Ankara. Alliancens generalsekretær Jens Stoltenberg gjorde denne støtte officiel under et møde den 11. oktober i Tyrkiet med præsident Erdoğan og udenrigsminister Çavuşoğlu [1].

"Tyrkiet ligger på frontlinien i denne ekstremt ustabile region - ingen andre allierede har lidt flere terrorangreb end Tyrkiet, intet andet land er mere udsat for volden og uroen fra Mellemøsten", sagde Stoltenberg og anerkendte herved, at Tyrkiet har "legitime bekymringer over dets egen sikkerhed". Efter diplomatisk at have foreslået "moderat handling", sagde Stoltenberg, at Tyrkiet er en "magtfuld NATO allieret, vigtig for vores kollektive forsvar" og at Alliancen er "stærkt optaget af forsvaret af dens sikkerhed". Til dette formål har NATO forøget dens luft- og flådetilstedeværelse i Tyrkiet og har investeret mere end 5 milliarder i baser og militær infrastruktur. Derudover har den installeret et vigtigt kommandocenter (ikke nævnt af Stoltenberg) - LandCom - som har ansvaret for koordinering af allierede landstyrker.

Stoltenberg understregede vigtigheden af "missilforsvarssystemer", anvendt af NATO for at "beskytte Tyrkiets grænser mod syd", som skal leveres i rotation af de allierede. I den forbindelse takkede udenrigsminister Çavuşoğlu specielt Italien. Jo, siden 2016 har Italien anvendt "luftforsvarssystemet" Samp-T, co-produceret med Frankrig, i Tyrkiets sydøstlige provins Kahramanmaras.

En Samp-T enhed består af et kommando- og kontrolkøretøj og seks våbenleveringskøretøjer udstyret med otte missiler. Udstationeret i grænseregionen tæt på Syrien er de i stand til at nedskyde ethvert fly i Syriens luftrum. Deres funktion er derfor alt andet end defensiv. I juli drøftede det italienske parlament og senat, på baggrund af beslutninger taget af de fælles udenrigskommissioner, udvidelsen af italienske missilers tilstedeværelse i Tyrkiet indtil 31. december.

Foruden dette afslørede Stoltenberg, at møder for tiden holdes mellem Italien og Frankrig, co-producenter af Samp-T missilsystemet, som Tyrkiet håber at købe. Så på grundlag af et dekret annonceret af udenrigsminister Di Maio om blokering af våbeneksport til Tyrkiet, må Italien straks fjerne Samp-T missilsystemet fra tyrkisk territorium og indvillige i ikke at sælge til Tyrkiet.

Således fortsætter det tragiske politiske teater, og syrisk blod fortsætter med at flyde. De personer, der i dag hævder at være rystet over de nye massakrer og kræver blokering af våbeneksport til Tyrkiet, er de samme personer, som kiggede den anden vej, da New York Times selv offentliggjorde en detaljeret undersøgelse af CIA netværket [2], hvorigennem store mængder af våben til den hemmelige krig i Syrien ankom til Tyrkiet, og Kroatien [3]. Efter at have ødelagt den jugoslaviske føderation og Libyen, forsøgte NATO den samme taktik i Syrien. Angrebsstyrken bestod af en væbnet horde af islamistiske grupper (betegnet af Washington indtil for nylig som 'terrorister') fra Afghanistan, Bosnien, Tjekkiet, Libyen og andre lande. De samledes i de tyrkiske provinser Adana og Hatay, regioner, der grænser op til Syrien, hvor CIA har åbnet centre til militær træning. Kommandocentret for disse operationer befandt sig ombord på NATO skibe i Alexandrettas havn.

Alle disse informationer er glemt, og Tyrkiet præsenteres af NATO's generalsekretær som den allierede, "der er mest udsat for volden og uroen fra Mellemøsten".

Manlio Dinucci

[1] « Déclaration de Jens Stoltenberg préparant l’opération « Source de paix » (Jens Stoltenbergs erklæring som forberedelse til operation "Fredskilde") », af Jens Stoltenberg, Réseau Voltaire, 11. oktober 2019.

[2] « Arms Airlift to Syria Rebels Expands, With Aid From C.I.A. » (Våbenluftbro til syriske oprørere udvides, med hjælp fra CIA), af C. J. Chivers og Eric Schmitt, The New York Times, 14. marts 2013.

[3] “Ponte aereo Cia per armare i «ribelli»” (CIA luftbro til bevæbning af "oprørere"), af Manlio Dinucci, Il Manifesto (Italien) , Rete Voltaire, 29. marts 2013.

Oversættelse: MV

Source
Il Manifesto (Italy)

NL -- Manlio Dinucci -- NAVO achter de Turkse aanval in Syrië

NAVO achter de Turkse aanval in Syrië

door Manlio Dinucci

Verschillende leden van de NAVO huilen momenteel krokodillentranen over het verschrikkelijke lot van de Koerden, en verhullen zo het feit dat ze van tevoren al een groen licht hadden gekregen voor de "Operatie Peace Spring". Om elke twijfel weg te nemen, is de secretaris-generaal van de Alliantie, Jens Stoltenberg, drie dagen na het begin van de strijd persoonlijk naar Ankara gereisd om de steun van de NAVO aan Turkije te verklaren.

Voltaire Network | Rome (Italy) | 15 October 2019 

ITALIANO  PORTUGUÊS  TÜRKÇE  ROMÂNĂ  ESPAÑOL  ENGLISH  فارسى

Jens Stoltenberg, Recep Tayyip Erdoğan en Mevlüt Çavuşoğlu,

op 11 oktober 2019, in het Witte Paleis in Ankara.

Duitsland, Frankrijk, Italië en bepaalde andere landen, die als leden van de EU Turkije veroordelen voor zijn aanval in Syrië, zijn medeleden van de NAVO, die, hoewel de aanval al was begonnen, hun steun aan Ankara verklaarden. De secretaris-generaal van de alliantie, Jens Stoltenberg, heeft deze steun officieel bekrachtigd tijdens een vergadering op 11 oktober in Turkije met president Erdogan en de minister van Buitenlandse Zaken, Çavuşoğlu [1].

« Turkije is aan de frontlinie in deze uiterst instabiele regio - geen enkele andere bondgenoot heeft meer geleden onder terroristische aanslagen dan Turkije, geen enkel ander land is meer blootgesteld aan het geweld en de turbulentie uit het Midden-Oosten", zei Stoltenberg, erkennend dat Turkije "legitieme zorgen voor zijn eigen veiligheid" heeft. Na - diplomatiek - "gematigde actie" te hebben voorgesteld, beweerde Stoltenberg dat Turkije een "machtige NAVO-bondgenoot is, belangrijk voor onze collectieve verdediging", en dat het bondgenootschap "sterk betrokken is bij de verdediging van zijn veiligheid". Daartoe heeft de NAVO haar lucht- en zeevaartaanwezigheid in Turkije vergroot en meer dan 5 miljard dollar geïnvesteerd in bases en militaire infrastructuren. Daarnaast heeft zij een belangrijk commandocentrum (niet genoemd door Stoltenberg) - LandCom - ingezet, dat verantwoordelijk is voor de coördinatie van de geallieerde grondstrijdkrachten.

Stoltenberg benadrukte het belang van "raketafweersystemen" die door de NAVO worden ingezet om "de zuidelijke grens van Turkije te beschermen", die bij toerbeurt door de geallieerden worden bevoorraad. De minister van Buitenlandse Zaken Çavuşoğlu bedankt Italië in het bijzonder hiervoor. Sinds 2016 heeft Italië in de zuidoostelijke provincie van Turkije, Kahramanmaras, het "luchtverdedigingssysteem" Samp-T ingezet, dat in samenwerking met Frankrijk is geproduceerd..

Een Samp-T eenheid bestaat uit een commando- en controlevoertuig en zes voertuigen voor de levering van wapens, elk gewapend met acht raketten. Gestationeerd in het grensgebied bij Syrië, zijn ze in staat om alle vliegtuigen in het Syrische luchtruim neer te schieten. Hun functie is dus allesbehalve defensief. In juli jongstleden hebben de Italiaanse Kamer en de Senaat, op basis van besluiten van de gezamenlijke commissies van Buitenlandse Zaken, gesproken over de verlenging van de aanwezigheid van Italiaanse raketten in Turkije tot 31 december. Daarnaast heeft Stoltenberg onthuld dat er momenteel ontmoetingen plaatsvinden tussen Italië en Frankrijk, coproducenten van het Samp-T-raketsysteem, dat Turkije hoopt te kopen. Naar aanleiding van een decreet van de minister van Buitenlandse Zaken Di Maio om de uitvoer van wapens naar Turkije te blokkeren, moet Italië het Samp-T-raketsysteem onmiddellijk van het Turkse grondgebied verwijderen en het niet aan Turkije verkopen.

Dit tragische stukje politiek theater gaat dus door en het Syrische bloed blijft stromen. Dezelfde mensen die vandaag beweren geschokt te zijn door de nieuwe slachtpartijen en oproepen tot een blokkade van de wapenexport naar Turkije, zijn dezelfde mensen die de andere kant op keken toen de New York Times zelf een gedetailleerd onderzoek publiceerde naar de CIA-netwerken [2] die de komst van de wapenstromen voor de geheime oorlog in Syrië in Turkije en Kroatië vergemakkelijken [3]. Na de vernietiging van de Joegoslavische Federatie en Libië, probeerde de NAVO dezelfde tactiek in Syrië. De aanvalsmacht bestond uit een gewapende horde islamitische groeperingen (nog maar kort geleden door Washington gedefinieerd als 'terroristen') uit Afghanistan, Bosnië, Tsjetsjenië, Libië en andere landen. Zij verzamelden zich in de Turkse provincies Adana en Hatay, grensregio's met Syrië, waar de CIA centra voor militaire training heeft geopend. Het commandocentrum voor deze operaties bevond zich aan boord van NAVO-schepen in de haven van Iskenderun (Alexandretta).

Al deze informatie is gewist en Turkije wordt door de secretaris-generaal van de NAVO voorgesteld als de bondgenoot "die het meest blootgesteld is aan het geweld en de turbulentie uit het Midden-Oosten".

Manlio Dinucci

Translation: Martien

Bron:  Il Manifesto (Italy)

[1] « Declaration de Jens Stoltenberg sur l’operation « Source de paix » », by Jens Stoltenberg, Voltaire Network, 11 October 2019.

[2] « Arms Airlift to Syria Rebels Expands, With Aid From C.I.A. », by C. J. Chivers and Eric Schmitt, The New York Times, March 14, 2013.

[3] « Pont aerien de la CIA For armer les "rebelles syriens" », by Manlio Dinucci, Translation Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italy), Voltaire Network, 29 March 2013.

PERSIAN/FARSI -- هنر جنگ -- ناتو پشت جبهۀ تهاجم ترکیه به سوریه -- بوسيله ى مانیلو دینوچی

هنر جنگ 

ناتو پشت جبهۀ تهاجم ترکیه به سوریه 

بوسيله ى مانیلو دینوچی

چندین عضو ناتو روی سرنوشت کُردها غرق در اشک شده اند و به این ترتیب عملیات « چشمۀ صلح» را که از پیش تأیید کرده بودند پنهان می کنند. برای زدودن تردیدها، دبیر کل پیمان آتلانتیک ینس استولتنبرگ شخصاً به آنکارا آمد، سه روز پس از آغاز نبردها، و پشتیبانی ناتو از ترکیه را به ارمغان آورد.

ولترشبکه | رم (ایتالیا) | 25 اكتبر 2019 

FRANÇAIS  ITALIANO  PORTUGUÊS  TÜRKÇE  ROMÂNĂ  ESPAÑOL  ENGLISH 

ینس استولتنبرگ، رجب طیب اردوغان و مولود چاووش اوغلو، 11 اکتبر 2019 در کاخ سفید آنکارا.

آلمان، فرانسه، ایتالیا و کشورهای دیگری که به نام اعضای اتحادیۀ اروپا ترکیه را برای حمله به سوریه محکوم می کنند، با ترکیه از اعضای ناتو هستند که وقتی حمله در شرف وقوع بود پشتیبانی خود را از آنکارا تمدید کرد. این دبیر کل منتخب ناتو ینس استولتنبرگ است که رسماً در دیدار 11 اکتبر در ترکیه با رئیس جمهور اردوغان و وزیر امور خارجه چاووش اوغلو این پشتیبانی را تمدید کرد [1].

ابتدا استولتنبرگ گفت : «ترکیه در خط اوّل منطقه ای بی ثبات به سر می برد، و هیچ یک از همپیمانان ما بیش از ترکیه مورد حملۀ تروریستی نبوده و در معرض انفجار خشونت و لرزه های خاورمیانه واقع نشده» علاوه بر این با به رسمیت شناسی ترکیه اضافه کرد که «ترکیه نگرانی های قابل توجیهی برای امنیت خودش دارد». استولتنبرگ به شیوۀ دیپلماتیک پس از دعوت به میانه روی مشخصاً گفت که «ترکیه به عنوان هم پیمان نیرومند ناتو برای دفاع جمعی ما اهمیت دارد، و ناتو برای دفاع از امنیتش قویاً متعهد است». از این رو، او تأکید کرد که ناتو حضور هوائی و دریائی اش را در ترکیه افزایش داده و در این زمینه بیش از 5 میلیارد دلار برای ایجاد پایگاه و زیربناهای نظامی سرمایه گذاری کرده است. علاوه بر این، ناتو مرکز فرماندهی مهمی را گسترش داده (که استولتنبرگ به آن اشاره نکرد) : لاند کوم (LandCom)، مسئول هماهنگ سازی کل نیروهای زمینی پیمان ناتو.

استولتنبرگ اهمیت «سامانه های دفاع موشکی» را به شکل برجسته ای آشکار کرد که از سوی ناتو «برای حفاظت از مرز جنوبی ترکیه» مستقر شده است. این سامانه ها را همپیمانان به نوبت تدارک دیده اند. دراین زمینه وزیر امور خارجه چاووش اوغلو به شکل ویژه از ایتالیا سپاسگذاری کرد. از سال 2016 در واقع ایتالیا در استانهای جنوب شرقی ترکیه در شهر قهرمانمرعش « سامانۀ دفاع هوائی» سامپ-تی (Samp-T) را مستقر کرده که ساخت مشترک ایتالیا و فرانسه است.

یک یگان سامپ-تی شامل یک خودروی فرماندهی و کنترل و شش خودرو با سکوی پرتاب و هر یک مسلح به هشت موشک است. استقرار این سامانه در مرز سوریه قادر است هر گونه پرنده ای را در درون فضای هوائی سوریه مورد اصابت قرار دهد. در نتیجه عملکرد این سامانه همه چیز هست بجز امور دفاعی.

در ژوئیۀ گذشته مجلس و سنای ایتالیائی بر اساس تصمیمات اتخاذ شده از سوی گروه امور خارجۀ مشترک حضور سامانه های ایتالیائی در ترکیه را تا 31 دسامبر تصویب کرده اند. استولتنبرگ علاوه بر این اطلاع داد که گفتگوهائی بین فرانسه و ایتالیا سازندگان مشترک سامانۀ سامپ- تی که ترکیه می خواهد خریداری کند در جریان است. در نتیجه بر اساس فرمان اعلام شده از سوی وزیر امور خارجه دی مایو (Di Maio) مبنی بر منع صادرات اسلحه به ترکیه، ایتالیا باید فوراً سامانه های سامپ –تی را از خاک ترکیه بیرون بیاورد و به منع فروش اسلحه به ترکیه متعهد شود.

به این ترتیب در سالن کوچک نمایش سیاسی تراژیک ادامه می یابد در حالی که در سوریه خون جاری ست. آنانی که امروز در مقابل کشتارهای جدید به وحشت افتاده اند و خواستار توقف صادرات اسلحه به ترکیه هستند، همانانی هستند که وقتی خود نیویورک تایمز بررسیهای دقیقی دربارۀ شبکۀ سازمان سیا وقتی که از طریق ترکیه و کروآسی رودخانۀ اسلحه برای جنگ سرّی در سوریه جاری می کرد انتشار داد رویشان را برمی گرداندند و به جای دیگری می نگریستند.

پس از تخریب فدراسیون یوگوسلاوی و لیبی، ناتو همان عملیات را در سوریه پیاده کرد . نیروی شوک متشکل بود از مشتی اسلحه بدست از گروه های اسلامگرا که تا پیش از این از سوی واشنگتن به مثابه تروریست تعریف می شدند و از افغانستان، بوسنی، چچن، لیبی و کشورهای دیگر آمده بودند [2].

این گروه ها در استانهای ترکیه در مرز سوریه مانند آدانا و ختای تجمع می کردند، یعنی مناطقی که سازمان سیا در آنجا مراکز آموزش نظامی بر پا کرده بود. در این دوران فرماندهی عملیات روی ناوهای ناتو در بندر اسکندرون به سر می برد.

همۀ این رویدادها پاک شده و ترکیه از سوی دبیر کل منتخب ناتو به نام همپیمانی معرفی می شود که «بیش از همه در معرض خشونت و لرزه های برآمده از خاورمیانه قرار دارد».

مانیلو دینوچی

ترجمه توسط
حمید محوی

منبع
ال مانیفستو (ایتالیا)

      

[1] « Déclaration de Jens Stoltenberg sur l’opération « Source de paix » », par Jens Stoltenberg, Réseau Voltaire, 11 octobre 2019.

[2] “پل هوائی سی آی ای برای مسلح کردن «شورشیان»”, بوسيله ى مانیلو دینوچی, ترجمه حمید محوی, ال مانیفستو (ایتالیا) , شبکه ولتر, 29 مارس 2013, 

EN -- Manlio Dinucci -- NATO behind the Turkish attack in Syria

NATO behind the Turkish attack in Syria

by Manlio Dinucci

Several members of NATO are currently weeping crocodile tears about the terrible luck of the Kurds, thus masking the fact that they had in fact green-lit « Operation Peace Spring » in advance. To crush any doubt, the General Secretary of the Alliance, Jens Stoltenberg, journeyed in person to Ankara, three days after the beginning of combat, to declare NATO's support for Turkey.

Voltaire Network | Rome (Italy) | 15 October 2019   

ITALIANO  PORTUGUÊS  TÜRKÇE  ROMÂNĂ  ESPAÑOL 

Jens Stoltenberg, Recep Tayyip Erdoğan and Mevlüt Çavuşoğlu, 
on 11 October 2019, in the White Palace in Ankara.

Germany, France, Italy and certain other countries, who as members of the EU condemn Turkey for its attack in Syria, are co-members of NATO, which, while the attack had already begun, declared its support of Ankara. The General Secretary of the Alliance, Jens Stoltenberg, made this support official during a meeting on 11 October in Turkey with President Erdoğan and the Minister for Foreign Affairs, Çavuşoğlu [1].

« Turkey is on the front line in this extremely volatile region – no other Ally has suffered more terrorist attacks than Turkey, no other country is more exposed to the violence and turbulence coming from the Middle East », said Stoltenberg, acknowledging that Turkey has « legitimate preoccupations for its own security ». After having suggested – diplomatically - « action in moderation », Stoltenberg claimed that Turkey is a « powerful NATO ally, important for our collective defence », and that the Alliance is « strongly engaged in the defence of its security ». For this purpose, NATO has increased its aerial and naval presence in Turkey, and has invested more than 5 billion dollars in bases and military infrastructures. Apart from this, it has deployed an important command centre (not mentioned by Stoltenberg) – LandCom - responsible for the coordination of all Allied ground forces.

Stoltenberg stressed the importance of « missile defence systems » deployed by NATO in order to « protect the Southern frontier of Turkey », to be supplied in rotation by the Allies. On this subject, the Minister for Foreign Affairs Çavuşoğlu extended special thanks to Italy. Indeed, since 2016, Italy has deployed in the South-Eastern province of Turkey, Kahramanmaras, the « aerial defence system » Samp-T, co-produced with France.

A Samp-T unit consists of a command and control vehicle and six weapon-delivery vehicles each armed with eight missiles. Stationed in the border region close to Syria, they are able to shoot down any aircraft within Syrian air space. Their function, therefore, is anything but defensive. In last July, the Italian Chamber and Senate, on the basis of decisions taken by the joint commissions of Foreign Affairs, discussed the extension of the presence of Italian missiles in Turkey until 31 December. Besides this, Stoltenberg revealed that meetings are currently being held between Italy and France, co-producers of the Samp-T missile system, which Turkey hopes to buy. So, on the basis of a decree announced by the Minister for Foreign Affairs Di Maio to block the exportation of weapons to Turkey, Italy must immediately remove the Samp-T missile system from Turkish territory and agree not to sell it to Turkey.

So this tragic little piece of political theatre continues, and Syrian blood continues to flow. Those people who today claim to be horrified at the new massacres, and call for a blockage of the  exportation of weapons to Turkey, are the same people who looked the other way when the New York Times itself published a detailed enquiry about the CIA networks  [2] which facilitate the arrival in Turkey, and also Croatia, of floods of weapons for the secret war in Syria [3]. After having destroyed the Yugoslav Federation and Libya, NATO tried the same tactic in Syria. The attack force was composed of an armed horde of Islamist groups (defined only a short time ago as 'terrorists' by Washington) from Afghanistan, Bosnia, Chechnya, Libya and other countries. They gathered in the Turkish provinces of Adana and Hatay, border regions with Syria, where the CIA has opened centres for military training. The command centre for these operations was situated on board of NATO ships in the port of Iskenderun (Alexandretta).

All this information has been erased, and Turkey is presented by the General Secretary of NATO as the Ally « the most exposed to the violence and turbulence coming from the Middle East ».

Manlio Dinucci

Translation
Pete Kimberley

Source  
Il Manifesto (Italy)

[1] « Declaration de Jens Stoltenberg sur l’operation « Source de paix » », by Jens Stoltenberg, Voltaire Network, 11 October 2019.

[2] « Arms Airlift to Syria Rebels Expands, With Aid From C.I.A. », by C. J. Chivers and Eric Schmitt, The New York Times, March 14, 2013.

[3] « Pont aerien de la CIA For armer les "rebelles syriens" », by Manlio Dinucci, Translation Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italy), Voltaire Network, 29 March 2013.

SP -- Manlio Dinucci -- ‎«EL ARTE DE LA GUERRA»‎ -- La OTAN respalda el ataque turco ‎en Siria‎

‎«EL ARTE DE LA GUERRA»‎

La OTAN respalda el ataque turco ‎en Siria‎

por Manlio Dinucci

Varios países de la OTAN se deshacen en lágrimas sobre lo que puede pasar con ‎los kurdos ‎en Siria, aunque en realidad aprobaron por adelantado la operación militar ‎turca «Manantial de ‎Paz». Sólo 3 días después del inicio de la operación turca, ‎el secretario general de la OTAN, Jens ‎Stoltenberg, viajó personalmente a Ankara ‎para ratificar a Turquía el apoyo de la alianza ‎atlántica. ‎

RED VOLTAIRE | ROMA (ITALIA) | 20 DE OCTUBRE DE 2019 

FRANÇAIS  ITALIANO  PORTUGUÊS  TÜRKÇE  ROMÂNĂ 

El secretario general de la OTAN, Jens Stoltenberg, junto al presidente turco Recep Tayyip ‎Erdogan y su ministro de Exteriores, Mevlut Cavusoglu, en el palacio presidencial de Ankara, el ‎‎11 de octubre de 2019. ‎

Alemania, Francia, Italia y otros países, que como miembros de la Unión Europea condenan ‎el ‎ataque de Turquía en Siria, están sin embargo del lado de Turquía como miembros de ‎la OTAN, ‎que renovó su apoyo a Ankara después de iniciada la operación militar turca. Ese apoyo ‎fue ‎expresado oficialmente, el 11 de octubre, por el secretario general de la OTAN, Jens ‎Stoltenberg, ‎durante un encuentro, en Ankara, con el presidente Erdogan y su ministro ‎de Exteriores ‎Cavusoglu [1].‎

‎«Turquía está en primera línea en esta región tan volátil. Ningún otro miembro de la OTAN ‎ha ‎sufrido más ataques terroristas que Turquía. Ningún otro está tan expuesto a la violencia y a ‎las ‎turbulencias provenientes del Medio Oriente», dijo Stoltenberg, reconociendo que Turquía ‎tiene ‎‎«preocupaciones legítimas sobre su propia seguridad». Luego de haber ‎aconsejado ‎diplomáticamente «actuar con moderación», Stoltenberg resaltó que Turquía es ‎‎«un poderoso ‎aliado miembro de la OTAN, importante para nuestra defensa colectiva» y que la ‎alianza atlántica ‎está «fuertemente comprometida a defender su seguridad». ‎